Ja zeggen de Ieren, waarop een golf van kritiek volgt!

De Ieren hebben massaal 'ja 'gestemd op het referendum over het Verdrag van Lissabon. De opkomst was veel groter dan verwacht en de overwinning van het ja-kamp was overweldigender dan ooit gehoopt. Iedereen tevreden dus, behalve het neen-kamp en een horde cynische journalisten. De campagneborden zijn ondertussen uit het straatbeeld verdwenen, de commotie is al heel snel na het referendum gaan liggen en het leven gaat verder. Helaas konden menig Europese journalisten, die voor de gelegenheid naar Dublin afgezakt waren, het niet nalaten enkele snerende reportages te draaien. Ierland heeft ja gestemd. Dat zou de Europese lidstaten tevreden moeten stemmen, want dat was toch waar iedereen op gehoopt had? Maar de kritiek en het cynisme in de journalistiek loeren dezer dagen gemeen om de hoek. De volgende uitleg werd plots aan de ja-overwinning toegeschreven. Toen het economisch nog goed ging, hadden de Ieren Europa niet nodig, maar nu het slecht gaat, keren ze met hangende poten en ovetuigend ja-knikkend terug naar Brussel. Nu Ierland aan de rand van het bankroet balanceert, heeft het Europa terug nodig, net zoals in de jaren tachtig toen het er armoe troef was. Nu wil het plots wel terug bij de Europese kliek behoren. Waarom toch dat cynisme? Waarom kan men niet gewoon de waarheid aanvaarden die alle journalisten menig maal in hun krant verkondigd hebben tot enkele uren vóór het laatste referendum. De waarheid is dat de Ieren bij het vorige referendum een triest gebrek aan informatie ondervonden, niet wisten waarover Het Verdrag van Lissabon eigenlijk ging, geen positief signaal kreeg van de regering en uiteindelijk uit pure frustratie neen stemde. Dat was toch waar iedereen het over eens was? Dat was toch wat talloze onderzoeken en menig bevraging uitgewezen hadden? Hoogmoed speelde hoegenaamd geen rol. De modale Ier staat met beide voeten op de grond. Waarom hebben de Ieren deze keer dan wel ja gestemd? Omdat de meesten ondertussen het belang van de Europese Unie ingezien hebben. Omdat er veel geld door Europa geïnvesteerd is in degelijke informatie en een positieve campagne. Omdat Barosso enkele weken geleden nog door Ierland getoerd heeft om het ja-woord te verkondigen. Omdat er overal in het landschap plakkaten opdoemen dat dit bouwproject, deze snelweg en dat natuurpark gesubsidieerd werd door de Europese Unie. Omdat de Ieren een groot schuldgevoel onder de neus gewreven werd. Omdat de Ieren ALTIJD pro-Europa geweest zijn. Waarom kan dit niet gewoon aanvaard worden en moet Ierland nogmaals door het slijk gehaald worden, ondanks het feit het het beoogde resultaat bereikt werd? Waarom is het eigenlijk nooit goed? Dergelijke berichtgeving viel niet in goede aarde in Ierland en dat kan ik best begrijpen. Gelukkig komt er voorlopig geen derde referendum.